Jak pomóc osobie uzależnionej od hazardu?

Rosnąca chęć wydawania coraz większej ilości pieniędzy na gry losowe może być pierwszym objawem uzależnienia od hazardu – i nie będzie to jedyny symptom. Brak porozumienia z rodziną, ograniczanie kontaktów ze znajomymi, zaniedbywanie obowiązków zawodowych, zaciąganie długów, liczne kłopoty ze zdrowiem… objawów towarzyszących jest naprawdę wiele, a każdy z nich powinien skłonić do głębszego zastanowienia nad podjęciem leczenia. Taka autorefleksja jest dość trudna do osiągnięcia, dlatego pierwsze niepokojące zmiany zauważają najbliżsi. I to właśnie oni najczęściej podejmują kroki ku temu, aby pomóc osobie uzależnionej.

Uzależnienie od hazardu – pierwsze symptomy

Hazard traktowany jest przez specjalistów podobnie jak inne używki, a uzależnienie od niego jest równie częste, co w przypadku alkoholu czy narkotyków. W przypadku nadmiernego zamiłowania do gier losowych istotna jest nagła zmiana priorytetów: praca, dom, kontakty z innymi ludźmi, zainteresowania – kwestie te schodzą na dalszy plan zastępowane przez przebywanie w kasynie, zakłady bukmacherskie lub skreślanie liczb w grze losowej. Chory zaczyna zachowywać się inaczej i czuć gorzej niż zwykle. Pojawiają się takie objawy, jak agresja, nadpobudliwość, nadmierne zmęczenie, którym towarzyszą symptomy fizyczne: bóle głowy i klatki piersiowej, bezsenność, drżenie rąk, duszności czy brak apetytu.
Choć bliskim bardzo trudno pogodzić się ze swoim odkryciem, powinni podjąć kroki ku temu, aby pomóc osobie uzależnionej od hazardu – zwłaszcza, jeśli ona sama nie zauważa konsekwencji swojego zachowania. Obsesyjna chęć wygranej doprowadza do zaciągania długów oraz zaniedbywania obowiązków zawodowych, co w rzutuje na całą rodzinę. Pogłębiający się problem doprowadza do niewypłacalności i utraty pracy – trudno wyjść ze spirali zadłużenia, dlatego już pierwsze objawy uzależnienia od hazardu powinny zaniepokoić.

Jak pomóc osobie uzależnionej od hazardu?

Nie jest to łatwe, podobnie jak w przypadku innych używek. Chory częste nie zdaje sobie sprawy ze swojego położenia, reaguje agresją na sugestie, że ma problem i zamiast przyznać się do tego, jeszcze bardziej odsuwa się od bliskich. Konsekwencja jest jednak konieczna – bez niej trudno będzie podjąć kolejne kroki ku rozpoczęciu terapii.

Udowodnienie swoich racji będzie niezwykle trudne. Cierpliwość to cecha, jaka przyda się bliskim, którzy chcą pomóc osobie uzależnionej od hazardu. Szczera rozmowa o obawach oraz cierpliwe wykładanie argumentów jest jak najbardziej wskazane.

Bliska osoba powinna także zwracać szczególną uwagę na zachowanie chorego: stany depresyjne oraz myśli samobójcze często towarzyszą tym, którzy nie widzą wyjścia z trudnej sytuacji. Istotna będzie także kontrola: ograniczenie dostępu do gotówki oraz czasowa izolacja są jak najbardziej wskazane.
Zaproponowanie terapii to kolejny krok ku temu, by uchronić bliską osobę przed zgubnymi skutkami uzależnienia od hazardu. Warto przedstawić konkretna ofertę ośrodka terapeutycznego, powołując się na sposoby leczenia w danym miejscu oraz wiedzę osób specjalizujących się w prowadzeniu terapii.