Proces leczenia

Narkomania – proces leczenia w Ośrodku NZOZ Lewin

Faktem jest, iż od kilkunastu lat zmienia się profil uzależnienia od narkotyków w naszym kraju. Na ulicach i dworcach nie spotykamy ludzi uzależnionych od heroiny, a jeżeli już to najczęściej są to osoby w średnim wieku, lub starsze. Po klatkach schodowych rzadko spotykamy dzieciaki, które odurzają się klejami czy dezodorantami. Nie trudno natomiast spotkać w pubach czy na ulicach młodych ludzi popalających marihuanę, a na imprezach wciągających amfetaminę, metaamfetaminę czy odurzających się dopalaczami. Ryzyko popadnięcia w nałóg nadal w odczuciu społeczeństwa wydaje się znikome, mimo, że świadomość na temat uzależnienia i jego konsekwencji dzięki środkom przekazu powinna być dużo większa. Na co dzień w ośrodku spotykamy się z niedowierzaniem rodzin, które przywożą swoich bliskich, najczęściej dorosłe dzieci, uzależnione od środków psychoaktywnych, które zaczynając „niewinną zabawą” z narkotykami, w bardzo szybkim czasie stali się ich regularnymi konsumentami, zatracając się w iluzorycznym świecie i wypadając sukcesywnie z większości ról społecznych.

Gdy trafia do nas uzależniona osoba od narkotyków, w ostatnich latach bardzo często od kilku środków psychoaktywnych jednocześnie (politoksykomania), działania kadry ośrodka i społeczności pacjentów skierowane są na pomoc w znalezieniu przez nią swojej wewnętrznej motywacji do podjęcia trudu trzeźwienia. Pierwszy etap, a bardzo często całość trzymiesięcznej terapii skupiony jest właśnie na pracy nad motywacją pacjenta i towarzyszeniu mu w tej drodze. Zakładamy, iż działania edukacyjne i informacyjne odnośnie choroby jaką jest uzależnienie odniosą przede wszystkim skutek wtedy, gdy uzależniony/uzależniona będzie odczuwać potrzebę zgłębienia wiedzy o swoim problemie, lub przynajmniej będzie chciał/a zastanowić się nad tym co takiego podziało się w jego/jej życiu, że trafił/a do ośrodka leczenia uzależnień. Oczywiście, oprócz pracy nad motywacją i wyposażaniem w podstawową wiedzę na temat mechanizmów uzależnienia, umiejętności radzenia sobie z głodem na poziomie podstawowym czy poznaniem własnych trudności, które uniemożliwiają prowadzenie satysfakcjonującego życia, staramy się poprzez spotkania społeczności, i grupowe zajęcia terapeutyczne odkryć w osobie zasoby, mogące stanowić podłoże do odzyskania nadziei na lepsze życie, natomiast regularne indywidualne spotkania z terapeutą często są pierwszą w życiu okazją osoby, która do nas trafia do głośnego wyrzucenia z siebie tego co stanowi dla niej trudność, lub po prostu nawiązania kontaktu wyzbytego oceny. Ponadto podczas co tygodniowych warsztatów z psychologiem szczególną uwagę kierujemy na trening umiejętności interpersonalnych i komunikacyjnych w relacjach międzyludzkich. Na co dzień natomiast staramy się zachęcić pacjentów do kontaktowania się z własnymi uczuciami i emocjami, których brak potrzeby odczuwania, przeżywania i niechęć okazywania często stanowił przyczynę lub pokłosie problemowego używania substancji psychoaktywnych.

W pracy z osobami uzależnionymi liczymy się z różnego rodzaju niepowodzeniami, spadkami motywacji do leczenia z ich strony, nieraz towarzyszymy w przeżywaniu traumatycznych przeżyć, które wymagają ze strony kadry terapeutycznej wykorzystania elementów interwencji kryzysowej, ale także dzięki pracy właśnie z tymi osobami cenimy sobie każdy ich postęp, który często wymaga od nich dużego nakładu sił i cierpliwości, którą zatracili „dawno temu”, ponadto każdy indywidualny sukces, poprawa jakości życia danej osoby stanowi dla nas priorytet i motywację do dalszej pracy bowiem w naszym ośrodku osoby uzależnione, które wychodzą małymi krokami z uzależnienia i zaczynają prowadzić trzeźwe życie u nas nieraz stawiają pierwsze, często okupione masą wewnętrznych konfliktów i niepowodzeń kroki na drodze do trzeźwości.